سیدحسن خمینی با بيان اينكه تفاوت كاريكاتور و حقيقت در اين است كه در كاريكاتور تناسب اجزاء به هم ريخته و بخش‌هاي مختلف تصوير به شكل اغراق آميزي غير واقعي مي‌شود، تصريح كرد: يكي از بحران‌هايي كه براي مكاتب و نحله‌هاي مختلف پديد مي‌آيد به هم ريختن تناسب اجزاي آن و توجه نكردن به شأن نزول مسائل است مثلاً اگر امام در يك دوره‌اي خطاب به كسي چيزي گفته‌اند نمي‌توان آن را به عنوان يك قائده كلي خارج از شرايط در هم جا به كار برد.

به گزارش فارس سیدحسن خمینی در ادامه به خطر تحريف آثار امام اشاره كرد و گفت: اين روزها از امام بسيار سخن گفته مي‌شود، اما اين خطر وجود دارد كه در برخي از اين سخنان انديشه و شخصيت و نظام فكري امام به صورت كاريكاتوري توصيف شود.
نوه امام اظهار داشت: در زندگي فردي، اجتماعي و سياسي امام، شخصيتي را مي‌بينيم كه همانطور كه بر ظواهر دين تاكيد مي‌كرد از متن و باور ايمان قلبي و حقيقت شرع دوري نمي‌گزيد و همانطور كه بر روح دين تاكيد مي‌كرد هرگز ظاهر دين را ترك نمي‌گفت اما انگار اين دو مساله مهم در ادبيات محاوره‌اي امروز ما در مقابل هم قرار گرفته‌اند.
وي افزود: برخي از كساني كه دنبال روح دين مي‌روند انگار فراموش مي‌كنند كه لازمه روح دين، تقيد به ظواهر شرعي و لازمه عرفان، پايبندي به چارچوب‌هاي دين و ايماني است؛ اگر كسي در مسير عرفان گام بر مي‌دارد لازمه‌اش رها كردن نماز جماعت نيست اين يك احساس خطر بسيار بزرگي است.
سید حسن خمینی با بيان اينكه جامعه ما به شدت درگير بحران كاريكاتوري ديدن مسائل است، تشريح كرد: يكي از نشانه‌هاي اين بحران عادي جلوه دادن برخي گناهان بزرگ است آيا از ديدگاه خداوند غيبت اشد از بعضي از گناهان ديگر هست يا نه؟ اما آيا براي جامعه ما هم همان مقدار قبح دارد؟ اگر كسي شرب خمر كند با او قطع رابطه مي‌كنيم اما آيا رفتار را با كسي كه غيبت بكند هم داريم؟ اين يعني اينكه نگاه جامعه ما كاريكاتور‌ شده است.
نوه امام خميني(ره) در ادامه گفت: بحران كاريكاتوري ديدن بحراني است كه پيش از جامعه ما گريبانگر جمعي از صحابه و بزرگان شده است، آيا اين كاريكاتوري ديدن نبود كه موجب شد به جاي مبارزه با اصل ظلم، برخي صرفاً به مبارزه با مشروب‌فروش‌ها بسنده كنند؟

لینک ثابت